คำบรรยายประสบการณ์
9/7/2014
I was working on a construction job in Puerto Rico. It was 1967. I was seventeen years old. I contracted a severe case of gastroenteritis, and was unable to afford proper medical care. I went to a clinic, got a bottle of pills, and went back to the room where I lived. To put it mildly, I had the most severe diarrhea you can imagine. I was losing water at this fantastic rate, just going to the bathroom all the time. The woman who ran the rooming house was good enough to bring me water, but I ate nothing. Oh man, I was SICK! I was getting weaker and weaker.
On the eighth day of this misery, I seemed to float right up out of my body. So I'm looking down at my body lying in the bed still as a corpse, and I said ‘Oh (beep)! I've died!!’ I was unnerved by this. But in the next second, I thought to myself ‘Hey, if I'm dead, who is thinking these thoughts??’ So then, I felt calm and very good, thinking ‘Well this sure beats being sick as a dog, this is quite okay.’ So I'm floating in the room, right? And it is daytime. Outside there was a church and the bells started ringing. This was normal. I had a strong urge to go check it out so I floated out of the window. Outside it was blindingly bright. Whoa! It was SO BRIGHT. In a word, it was hard to see. Don't ask see with what, because I don't have a clue, my eyes being back in my body. But I could see the church steeple, and made a circuit of it. At this point I'm feeling very exhilarated. I'm flying around free of my body! And two things really hit me at that moment: first, the body isn't ME, it's just a body; and second, the whole heaven and hell thing is nonsense, we all just float off peacefully, because the spirit endures. So that was a great thing to know. At last though, some part of me got lonely for my body, and I went back inside, and sort of lay down in my body. And I slept. And the next thing I knew, the illness had broken and I was recovering.
Now-- Because of this experience, I came to think at the time that the spirit endures, and we go off peacefully. This idea I have entertained ever since to a degree, but I rather think now that it was merely a biochemical sort of effect, not anything 'real' in the sense of supernatural. I accept the idea it could be a hallucination of some sort, but it seemed very genuine at the time. So on the real significance of out of body experiences, I just don't know. But I've not feared death per se during my life for which I am very grateful.
I was working on a construction job in Puerto Rico. It was 1967. I was seventeen years old. I contracted a severe case of gastroenteritis, and was unable to afford proper medical care. I went to a clinic, got a bottle of pills, and went back to the room where I lived. To put it mildly, I had the most severe diarrhea you can imagine. I was losing water at this fantastic rate, just going to the bathroom all the time. The woman who ran the rooming house was good enough to bring me water, but I ate nothing. Oh man, I was SICK! I was getting weaker and weaker.
On the eighth day of this misery, I seemed to float right up out of my body. So I'm looking down at my body lying in the bed still as a corpse, and I said ‘Oh (beep)! I've died!!’ I was unnerved by this. But in the next second, I thought to myself ‘Hey, if I'm dead, who is thinking these thoughts??’ So then, I felt calm and very good, thinking ‘Well this sure beats being sick as a dog, this is quite okay.’ So I'm floating in the room, right? And it is daytime. Outside there was a church and the bells started ringing. This was normal. I had a strong urge to go check it out so I floated out of the window. Outside it was blindingly bright. Whoa! It was SO BRIGHT. In a word, it was hard to see. Don't ask see with what, because I don't have a clue, my eyes being back in my body. But I could see the church steeple, and made a circuit of it. At this point I'm feeling very exhilarated. I'm flying around free of my body! And two things really hit me at that moment: first, the body isn't ME, it's just a body; and second, the whole heaven and hell thing is nonsense, we all just float off peacefully, because the spirit endures. So that was a great thing to know. At last though, some part of me got lonely for my body, and I went back inside, and sort of lay down in my body. And I slept. And the next thing I knew, the illness had broken and I was recovering.
Now-- Because of this experience, I came to think at the time that the spirit endures, and we go off peacefully. This idea I have entertained ever since to a degree, but I rather think now that it was merely a biochemical sort of effect, not anything 'real' in the sense of supernatural. I accept the idea it could be a hallucination of some sort, but it seemed very genuine at the time. So on the real significance of out of body experiences, I just don't know. But I've not feared death per se during my life for which I am very grateful.
ข้อมูลเบื้องต้น
Gender:
Male
Date NDE Occurred:
August 1967
องค์ประกอบของ NDE
ในขณะที่คุณมีประสบการณ์นั้น มีเหตุการณ์ที่มีความเสี่ยงต่อชีวิตเกิดขึ้นหรือไม่?
Uncertain Illness 'Illness, trauma or other condition not considered life threatening' I was very sick. Life threatening? Probably not.
คุณคิดอย่างไรเกี่ยวกับเนื้อหาของประสบการณ์ของคุณ?
Positive
ประสบการณ์รวมถึง
Out of body experience
คุณรู้สึกแยกตัวออกจากร่างกายหรือไม่?
Yes Totally disembodied. I saw my body on the bed.
ในช่วงเวลาใดของประสบการณ์ที่คุณมีระดับความมีสติและความตื่นตัวสูงสุด?
I seemed perfectly alert.
เวลาดูเหมือนจะเร็วขึ้นหรือช้าลงหรือไม่?
No
การได้ยินของคุณแตกต่างจากปกติในทางใดหรือไม่?
Church bells.
คุณได้ผ่านเข้าไปในหรือผ่านอุโมงค์หรือไม่?
No
ประสบการณ์รวมถึง
Light
คุณได้เห็นแสงที่เหนือธรรมชาติหรือไม่?
Yes It was very bright. Blindingly bright actually, like being surrounded by very bright sunlight.
คุณรู้สึกว่าคุณได้เข้าไปในโลกอีกใบหนึ่งที่ไม่ใช่โลกหรือไม่?
A clearly mystical or unearthly realm Well, everything seemed normal. I could hear and see. I can't say there was any sensation of feeling. In fact, I guess I'd say there was not any sensation of feeling or touch. But it wasn't like numbness.
คุณรู้สึกถึงอารมณ์อื่น ๆ อะไรอีกในระหว่างประสบการณ์?
Initially, anxiety. Afterwards, exhilaration and a sort of curiosity.
คุณรู้สึกว่าคุณเข้าใจทุกอย่างขึ้นมาในทันทีหรือไม่?
Everything about the universe I concluded during the experience that it was a great joke on Christianity, that heaven and hell were obviously false and unreal, and this amused me and pleased me, that these people were so wrong and foolish. I was giddy with the knowledge that death was so easy and pleasant. That's how I was feeling at that time, that it was just a matter of floating away.
เหตุการณ์จากอดีตของคุณกลับมาหรือไม่?
My past flashed before me, out of my control I went out the window, and flew around. It was very pleasant.
ฉากจากอนาคตมาหาคุณหรือไม่?
No
คุณมาถึงขอบเขตหรือจุดที่ไม่สามารถกลับไปได้หรือไม่?
I came to a barrier that I was not permitted to cross; or was sent back against my will Yes. I decided to go back to the body. I thought ‘Well, this is cool, but enough is enough, I'll just go lie back in the body, and if I'm dead well no problem, and if I'm not, that's fine too.’
พระเจ้า, จิตวิญญาณ และศาสนา
คุณมีการเปลี่ยนแปลงในคุณค่าและความเชื่อของคุณหรือไม่เพราะประสบการณ์ของคุณ?
Yes I became a more confirmed atheist and infidel. Before, I was uncertain about the claims of religion, but afterwards I thought, ‘These guys are just like scam artists, they don't have a clue about any of it.’
เกี่ยวกับชีวิตบนโลกของเรา นอกเหนือจากศาสนา
หลังจาก NDE
ประสบการณ์นั้นยากที่จะอธิบายเป็นคำพูดหรือไม่?
No
คุณมีความสามารถพิเศษทางจิต, พิเศษหรือนอกเหนือจากที่เคยมีมาก่อนหลังจากประสบการณ์ของคุณหรือไม่?
No
มีส่วนหนึ่งหรือหลายส่วนของประสบการณ์ของคุณที่มีความหมายหรือสำคัญมากต่อคุณหรือไม่? กรุณาอธิบาย
The best part was flying. There was no bad part, really.
คุณเคยเล่าประสบการณ์นี้ให้คนอื่นฟังหรือไม่?
Yes I don't really emphasize the supposedly spiritual dimension, and I have not told very many people, but I've told a few that death is just nothing to fear. That we all will float off peacefully.
มีอะไรที่คุณต้องการเพิ่มเติมเกี่ยวกับประสบการณ์ของคุณหรือไม่?
I do not think, after years of reflection on it, that my experience is anything that would tend to prove that the spirit or soul or mind survives death. I thought at the time that this was what my experience demonstrated, but I now tend to think it was just some sort of biochemical thing. Either way, it’s no big deal really.
คำถามที่ถามและข้อมูลที่คุณให้มาอธิบายประสบการณ์ของคุณอย่างถูกต้องและครอบคลุมหรือไม่?
Uncertain
คำบรรยายประสบการณ์ 6923
9/29/2013
On the eighth day of my illness, I seemed to just float right up out of my body. I saw my body from above. I'm looking down at my body lying in the bed, still as a corpse, and I said, ‘Oh, sh#$! I've died!!’ I was basically unnerved by this. But in the next second, I thought to myself, ‘Hey, if I'm dead, who is thinking these thoughts??’
So, then I felt calm and very good, thinking, ‘Well this sure beats being sick as a dog. This is quite okay.’
I'm floating in the room, now feeling elated, and I decided to float out the window. The windows in this rooming house where I lived were just a series of louvers. You could stick your hand right outside the building if you wanted to. I had a strong urge to go check out what was outside so I floated out of the window.
Outside it was blindingly bright, with the light everywhere, not coming from any particular source, but as if the light were a liquid and I was in a sea of light.
At this point, I'm feeling very exhilarated, completely euphoric. I'm moving around free of my body. And two things really hit me at that moment. First, the body isn't ME. It's just a body. Second, the whole heaven and hell thing is nonsense, in terms of the popular images of streets of gold and pearly gates versus the lake of fire and the eternal torment. We all just float off peacefully because the spirit endures. So that was a great thing to know.
At last though, some part of me got lonely for my body and I went back inside. I thought it was better not to just leave my body there, though it was purely joyful in the sea of light. I went back in the room and I sort of lay down in my body to rest. The next thing I knew, the illness had broken and I was recovering, and I was not dead. I had thought that after taking a little rest in the body, now that I knew that being dead was okay, I’d be able to go back to the sea of light. This was not to be, though. Not right then anyway.
On the eighth day of my illness, I seemed to just float right up out of my body. I saw my body from above. I'm looking down at my body lying in the bed, still as a corpse, and I said, ‘Oh, sh#$! I've died!!’ I was basically unnerved by this. But in the next second, I thought to myself, ‘Hey, if I'm dead, who is thinking these thoughts??’
So, then I felt calm and very good, thinking, ‘Well this sure beats being sick as a dog. This is quite okay.’
I'm floating in the room, now feeling elated, and I decided to float out the window. The windows in this rooming house where I lived were just a series of louvers. You could stick your hand right outside the building if you wanted to. I had a strong urge to go check out what was outside so I floated out of the window.
Outside it was blindingly bright, with the light everywhere, not coming from any particular source, but as if the light were a liquid and I was in a sea of light.
At this point, I'm feeling very exhilarated, completely euphoric. I'm moving around free of my body. And two things really hit me at that moment. First, the body isn't ME. It's just a body. Second, the whole heaven and hell thing is nonsense, in terms of the popular images of streets of gold and pearly gates versus the lake of fire and the eternal torment. We all just float off peacefully because the spirit endures. So that was a great thing to know.
At last though, some part of me got lonely for my body and I went back inside. I thought it was better not to just leave my body there, though it was purely joyful in the sea of light. I went back in the room and I sort of lay down in my body to rest. The next thing I knew, the illness had broken and I was recovering, and I was not dead. I had thought that after taking a little rest in the body, now that I knew that being dead was okay, I’d be able to go back to the sea of light. This was not to be, though. Not right then anyway.
ข้อมูลเบื้องต้น
Gender:
Male
Date NDE Occurred:
Summer 1967
องค์ประกอบของ NDE
ในขณะที่คุณมีประสบการณ์นั้น มีเหตุการณ์ที่มีความเสี่ยงต่อชีวิตเกิดขึ้นหรือไม่?
Yes Illness Life threatening event, but not clinical death I was working on a construction job in Puerto Rico. It was 1967. I was seventeen years old. I contracted a severe case of gastroenteritis and was unable to afford proper medical care. I went to a clinic, got a bottle of pills, and went back to the room where I lived. To put it mildly, I had the most severe diarrhea you can imagine. I was extremely ill, suffering from painful cramps. I was losing water at a fantastic rate, just going to the bathroom all the time. The woman who ran the rooming house was good enough to bring me water, but basically I ate nothing. I was getting weaker and weaker.
คุณคิดอย่างไรเกี่ยวกับเนื้อหาของประสบการณ์ของคุณ?
Entirely pleasant
ประสบการณ์รวมถึง
Out of body experience
คุณรู้สึกแยกตัวออกจากร่างกายหรือไม่?
Yes I saw my body on the bed. That is not a moment I'll ever forget. I heard the bells of the church nearby.
ระดับความมีสติและความตื่นตัวสูงสุดในระหว่างประสบการณ์ของคุณเปรียบเทียบกับระดับความมีสติและความตื่นตัวในชีวิตประจำวันของคุณอย่างไร?
More consciousness and alertness than normal Well, it is hard to explain. It is as if you suddenly understand that the physical life of the body is just a part of the reality, and the life of the spirit is more real, as if the physical world is a stage set sort of--- it looks real enough but it is just appearances.
ในช่วงเวลาใดของประสบการณ์ที่คุณมีระดับความมีสติและความตื่นตัวสูงสุด?
I would say in the sea of light part, it seemed hyper-real, extremely joyful and also peaceful.
ความคิดของคุณเร็วขึ้นหรือไม่?
No
เวลาดูเหมือนจะเร็วขึ้นหรือช้าลงหรือไม่?
No
ประสาทสัมผัสของคุณชัดเจนมากกว่าปกติหรือไม่?
More vivid than usual
การมองเห็นของคุณแตกต่างจากปกติในทางใดหรือไม่
You can't close your eyes because you do not have eyes. I recall being able to look in a particular direction though. Vision was very sharp. The incredibly bright light in the sea of light was not painful.
การได้ยินของคุณแตกต่างจากปกติในทางใดหรือไม่?
I could hear. I heard church bells. There was a church nearby. Hearing seemed normal I should say.
คุณรู้สึกไหมว่ามีสิ่งอื่นเกิดขึ้นที่ไหนสักแห่ง?
No
คุณได้ผ่านเข้าไปในหรือผ่านอุโมงค์หรือไม่?
Uncertain It was not a tunnel, it was a sea of light. The light was everywhere but with no source.
คุณเห็นสิ่งมีชีวิตใดๆ ในประสบการณ์ของคุณหรือไม่?
No
คุณได้พบหรือรู้สึกตัวกับบุคคลที่เสียชีวิต (หรือตาย) หรือไม่?
No
ประสบการณ์รวมถึง
Unearthly light
คุณได้เห็นหรือตรู้สึกรอบข้างมีแสงสว่างมากหรือไม่?
An unusually bright light
คุณได้เห็นแสงที่เหนือธรรมชาติหรือไม่?
Yes If you just imagine being deep in the ocean and every molecule of water is radiating light that will give you an idea of what it was like.
คุณรู้สึกว่าคุณได้เข้าไปในโลกอีกใบหนึ่งที่ไม่ใช่โลกหรือไม่?
Some unfamiliar and strange place It was sure not anyplace earthly. Though I did not sense other beings, it still was not a lonely place. It was strange, but also like home. So you feel, oh good, I'm home, everything is okay. Death is not what folks think. It's okay.
ประสบการณ์รวมถึง
Strong emotional tone
คุณรู้สึกถึงอารมณ์อื่น ๆ อะไรอีกในระหว่างประสบการณ์?
First, fear. I was dead, and if you could die twice seeing my body on the bed would have scared me to death again! Then, immediately thereafter, I was able to reason that I was really okay, because I could think and see things. Then I was very joyful. In the sea of light, it was wonderful, joyful, and peaceful. I should not have left.
คุณมีความรู้สึกสุขสงบหรือความสุขใจหรือไม่?
Incredible peace or pleasantness
คุณมีความรู้สึกยินดีหรือไม่?
incredible joy
คุณรู้สึกถึงความสมานฉันท์หรือความเป็นหนึ่งเดียวกับจักรวาลหรือไม่?
I felt no longer in conflict with nature
คุณรู้สึกว่าคุณเข้าใจทุกอย่างขึ้นมาในทันทีหรือไม่?
Everything about myself or others I would not say I understood everything!! It is different from that. It's like you see things as they really are, or understand that you don't need to be concerned about the details, because it's all fine, it's all okay, you're home again.
เหตุการณ์จากอดีตของคุณกลับมาหรือไม่?
No
ฉากจากอนาคตมาหาคุณหรือไม่?
No
คุณมาถึงขอบเขตหรือจุดที่ไม่สามารถกลับไปได้หรือไม่?
I came to a barrier that I was not permitted to cross; or was sent back against my will I did not think I was returning to life. I thought I'd just take a rest in my body, then go back to the sea of light. Now I have to die all over again to get back there.
พระเจ้า, จิตวิญญาณ และศาสนา
คุณให้ความสำคัญกับชีวิตทางศาสนา/จิตวิญญาณของคุณมากน้อยเพียงใดก่อนประสบการณ์ของคุณ
Slightly important to me
ศาสนาของคุณก่อนที่จะมีประสบการณ์คืออะไร?
Christian- Protestant I have been educated in Episcopal Church schools, and had at the time of the experience a great deal of religious instruction including daily chapel. I was not however a believer in any deep sense.
การปฏิบัติทางศาสนาของคุณได้เปลี่ยนแปลงไปตั้งแต่ประสบการณ์ของคุณหรือไม่?
Yes Well, not as a direct result, but over time I've had religious experiences that I finally integrated with the near death experience. I do not know, Why me? It is a great puzzle. I suppose some are chosen or something. I guess we'll find out later on.
คุณให้ความสำคัญกับชีวิตทางศาสนา/จิตวิญญาณของคุณมากน้อยเพียงใดหลังจากประสบการณ์ของคุณ
Greatly important to me
ปัจจุบันศาสนาของคุณคืออะไร?
Christian- Protestant From the time of the experience to the present, a period of nearly half a century, I have been subjected to divine manifestations including outright miracles. God pestered me until I surrendered. I did not want to believe. I worked in a scientific department at a university. It was not at all convenient to be a Christian. Nevertheless, I was finally forced to it. I have no idea why. It is all very strange and mysterious to me. I was not looking for this transcendent divine love: it knocked me repeatedly in the head until I accepted its reality.
ประสบการณ์ของคุณมีลักษณะที่สอดคล้องกับความเชื่อในโลกนี้ของคุณหรือไม่?
Content that was both consistent and not consistent with the beliefs you had at the time of your experience I was not understanding about what love means. It is not something you earn by being a good person.
คุณมีการเปลี่ยนแปลงในคุณค่าและความเชื่อของคุณหรือไม่เพราะประสบการณ์ของคุณ?
Yes Be good. Do the right thing. Read scripture. Pray for help, understanding, and forgiveness. Keep trying. Try to do better. Do not be afraid. It's all okay!
คุณได้พบกับสิ่งศักดิ์สิทธิ์หรือตัวตน หรือได้ยินเสียงที่ไม่สามารถระบุตัวตนได้หรือไม่?
No
คุณเห็นวิญญาณที่ล่วงลับหรือวิญญาณทางศาสนาหรือไม่?
No
คุณได้พบหรือตระหนักถึงผู้ที่เคยมีชีวิตอยู่บนโลกมาก่อนซึ่งถูกกล่าวถึงในศาสนา (เช่น: พระเยซู, มูฮัมหมัด, พระพุทธเจ้า ฯลฯ) หรือไม่?
No
ในระหว่างประสบการณ์ของคุณ คุณได้ข้อมูลเกี่ยวกับการมีอยู่ของพระเจ้าหรือไม่?
No
ในระหว่างประสบการณ์ของคุณ คุณได้ข้อมูลเกี่ยวกับการเชื่อมต่อที่มีอยู่ทั่วไปหรือความเป็นหนึ่งเดียวหรือไม่?
No
คุณเชื่อในพระเจ้าก่อนที่จะมีประสบการณ์ของคุณหรือไม่?
God probably exists┬
ในระหว่างประสบการณ์ของคุณ คุณได้ข้อมูลเกี่ยวกับการมีอยู่ของพระเจ้าหรือไม่?
Uncertain During the time of the experience I was mostly amused that the idea of hell with fire etc and heaven with pearly gates was wrong, that you just float off peacefully. I did not at that time understand that the peace and joy and love actually = God. That came much later.
คุณเชื่อในพระเจ้าหลังจากประสบการณ์ของคุณหรือไม่?
God definitely exists
เกี่ยวกับชีวิตบนโลกของเรา นอกเหนือจากศาสนา
ในระหว่างประสบการณ์ของคุณ คุณได้รับความรู้หรือข้อมูลพิเศษเกี่ยวกับจุดประสงค์ของคุณหรือไม่?
Yes Well, I know something of great value, that most people do not know, for which I am eternally grateful. How can I tell you? It is so simple, but folks hear it and ignore it. Treat others as you would like to be treated yourself, and don't do to others that which you hate, and trust in God, and do not be afraid. Do your best, do the right thing. It's all okay.
ในระหว่างประสบการณ์ของคุณ คุณได้รับข้อมูลเกี่ยวกับความหมายของชีวิตหรือไม่?
No
คุณเชื่อในชีวิตหลังความตายก่อนที่จะมีประสบการณ์หรือไม่
An afterlife probably does not exist
คุณเชื่อในชีวิตหลังความตายหลังจากประสบการณ์ของคุณหรือไม่
An afterlife definitely exists Oh yes, consciousness and personality continues after bodily death. To that extent there is no death really. The body dies. You do not die. You are not equal to your body. Mind is not the same thing as brain.
คุณกลัวความตายก่อนที่จะมีประสบการณ์หรือไม่
I moderately feared death
คุณกลัวความตายหลังจากประสบการณ์ของคุณหรือไม่
I do not fear death
คุณรู้สึกกลัวในการใช้ชีวิตก่อนประสบการณ์ของคุณหรือไม่
Slightly fearful in living my earthly life
คุณรู้สึกกลัวในการใช้ชีวิตหลังจากประสบการณ์ของคุณหรือไม่
Not fearful in living my earthly life
คุณเชื่อว่าชีวิตบนโลกของเรามีความหมายและมีความสำคัญก่อนประสบการณ์ของคุณหรือไม่
Are possibly meaningful and significant
คุณเชื่อว่าชีวิตบนโลกของเรามีความหมายและมีความสำคัญหลังจากประสบการณ์ของคุณหรือไม่
Are meaningful and significant
คุณได้รับข้อมูลเกี่ยวกับวิธีการใช้ชีวิตของเราไหม?
Yes Don't be afraid. Death is nothing to fear. It is quite okay. You do your best in your life and the rest takes care of itself.
ในระหว่างประสบการณ์ของคุณ คุณได้รับข้อมูลเกี่ยวกับความยากลำบาก ความท้าทาย และความทุกข์ในชีวิตหรือไม่?
No
คุณมีความกรุณาก่อนประสบการณ์ของคุณหรือไม่
Moderately compassionate toward others
ในระหว่างประสบการณ์ของคุณ คุณได้รับข้อมูลเกี่ยวกับความรักหรือไม่?
Yes Love is limitless and a quite real thing, like air or water. We do not feel this when in the body.
คุณมีความกรุณาหลังจากประสบการณ์ของคุณหรือไม่
Greatly compassionate toward others
มีการเปลี่ยนแปลงในชีวิตของคุณเกิดขึ้นหลังจากประสบการณ์ของคุณไหม?
Large changes in my life I do not know why, but my life from that time to now has consistently had strange interventions. Any way I put this will sound absurd. My life has been blessed with lots of silly little miracles. God is a great joker in my case. He always reminds me that he's with me. The Almighty has a sense of humor. I always try to rationalize what happens but really, I've given up. God acts in the everyday world. That is the miracle of God. The miracle is all around us, and we do not see it.
ความสัมพันธ์ของคุณเปลี่ยนไปเนื่องจากประสบการณ์ของคุณหรือไม่?
Uncertain I can't really say.
หลังจาก NDE
ประสบการณ์นั้นยากที่จะอธิบายเป็นคำพูดหรือไม่?
No It was not especially difficult except it was unlike anything else and so when I describe it, it sounds a bit silly, like something made up. So for many years I told nobody about it, because I thought they'd think I was nuts or lying.
คุณจำประสบการณ์นั้นได้อย่างแม่นยำแค่ไหนเมื่อเปรียบเทียบกับเหตุการณ์ในชีวิตอื่น ๆ ที่เกิดขึ้นในช่วงเวลาเดียวกัน?
I remember the experience more accurately than other life events that occurred around the time of the experience I remember exactly. It is as vivid now as 46 years ago.
คุณมีความสามารถพิเศษทางจิต, พิเศษหรือนอกเหนือจากที่เคยมีมาก่อนหลังจากประสบการณ์ของคุณหรือไม่?
No
มีส่วนหนึ่งหรือหลายส่วนของประสบการณ์ของคุณที่มีความหมายหรือสำคัญมากต่อคุณหรือไม่? กรุณาอธิบาย
The sea of light. I should have stayed!
คุณเคยเล่าประสบการณ์นี้ให้คนอื่นฟังหรือไม่?
Yes Oh years and years went by! I'd say thirty years. Finally I heard of these near death experiences, and I said ‘Oh yes, that's like what happened to me.’ I don't think people are much influenced by hearing the experiences of others. If it had not happened to me I would not believe it myself.
คุณมีความรู้เกี่ยวกับประสบการณ์ใกล้ตาย (NDE) ก่อนหน้าประสบการณ์ของคุณหรือไม่?
No
คุณเชื่อเกี่ยวกับความเป็นจริงของประสบการณ์ของคุณอย่างไรในระยะสั้น (วันถึงสัปดาห์) หลังจากที่มันเกิดขึ้น?
Experience was definitely real. It was real. It really happened. There was never the slightest doubt of that.
คุณเชื่อเกี่ยวกับความเป็นจริงของประสบการณ์ของคุณในตอนนี้อย่างไร?
Experience was definitely real. Well, it was more real than anything in my life. I could sooner believe my whole life is a dream. The experience was just very, very real.
ในช่วงเวลาหนึ่งของชีวิตคุณ มีอะไรที่เคยทำให้คุณประสบกับประสบการณ์นั้นซ้ำหรือไม่?
No I've had very many drug trips and similar things, but nothing is even remotely like the near death experience. On some drugs you do feel the oneness though. That is similar.
มีอะไรที่คุณต้องการเพิ่มเติมเกี่ยวกับประสบการณ์ของคุณหรือไม่?
I am so grateful to have been chosen to have this experience.